In de kapel staat een tafel. Sober gedekt en intiem belicht met wat ooit een hippe lamp was. De tafel vertelt een verhaaltje over eenzaamheid. De reflectie in het bord geeft een gezicht aan de man die hoopvol wacht op een beetje gezelschap. De man kijkt niet naar het kruis dat recht voor zich in alle monumentaliteit verschijnt. De reflectie in het bord houdt hem in de ban. Naast het bord ligt de bevreemdende symmetrie van twee lepels. Deze willen en kunnen alleen maar scheppen.